Ζωή
Δεν είχα την άδεια να περπατήσω σε αυτή τη γη,
λαθραία ήρθα από ένα καπρίτσιο των μοιρών.
«Νεκρό βρέφος» ήταν γραμμένο στο χαρτί,
δίχως ανάσα, χωρίς παλμό· κρίμα στους γονείς,
μεγάλη η ντροπή.
Μεγάλωσα, υπάκουσα, άκουσα να με βρίζουν,
αγνόησα τα σημάδια, ακολούθησα ό,τι λάθος έλεγα πως θα αποφύγω.
Ένας ήχος,
κάτι σαν ήχος,
σναπ.
Τέλος. Τώρα μόνο ευθεία.