Καλέ μου
Σε χλεύασαν καλέ μου, πίσω από κλειστές πόρτες γέλασαν μαζί σου.
Σε έκριναν καλέ μου, κάμερες τα μάτια τους, καταγραφικά της ζωής σου.
Σε έσυραν μέσα σε λαβύρινθους γελώντας για να σε παίξουν,
μα εσύ έγινες ο μίτος και ο οδηγός σου.
Σε μάτωσαν καλέ μου, με λόγια που αγκίστρια σε έσκισαν για τις κερασιές σου.
Σε μίσησαν καλέ μου, όπως η νύχτα φθονεί την πρώτη αχτίδα μόλις ξεπροβάλει.
Σε έριξαν να αγγίξεις το χώμα, εδώ θα αναστηθείς φωνάζαν καθώς σε πατούσαν,
μα εσύ ήσουν μια λυγαριά, ένα πλατάνι γεμάτο φωλιές και στο κρακ σου η σιωπή τους.