Πονάει;
Πονάει;
Τι να πονάει;
Πότε πονάει;
Συνέχεια είναι ο πόνος,
μαθαίνεις να ζεις με αυτόν.
Πώς πονάει;
Δεν πονάει σαν να έπεσες από ύψος,
δεν πονάει σαν να κόπηκες με ξυράφι.
Αλλά; Πώς πονάει;
Σαν για μια στιγμή να ήξερες να πετάς,
να γεύτηκες τον ουρανό,
αλλά για μια μοναδική στιγμή.
Και μετά;
Και μετά να σε καταδικάσανε χέρια ξένα,
να ροκανίσεις τα φτερά σου,
να τα κάψεις,
και να σέρνεσαι στη λάσπη.
Δεν περνάει αυτός ο πόνος;
Όχι δεν περνάει. Ζείτε δεμένοι για πάντα,
και το πιο δύσκολο είναι η προσμονή.
Η προσμονή;
Ναι, η προσμονή ότι θα ξαναπετάξεις.